blog

Maquette gered door de kunst

Architectuur

De maquette is dood. Althans, zo lijkt het. Dat komt door al die renders. Maar als kunstobject blijkt zij springlevend! Museum Rijswijk toont in het kader van de Papier Biënnale enkele duizelingwekkende stadslandschappen van papier en lijm. Als fata morgana’s zweven objecten van Katsumi Hayakawa in de ruimte.

Maquette gered door de kunst

 

 

Waar zie je nog gedetailleerde maquettes waar pipetjes en pincetten aan te pas zijn gekomen? Een stedebouwkundige volumestudie van groen schuim. Of een grof schaalmodel van een pak hagelslag. Die kom ik nog wel eens tegen, maar sinds de opkomst van de 3Dvisualisaties lijken verfijnde maquettes overbodig en te tijdrovend. Een renderprogramma biedt (potentiële) opdrachtgevers een sneller aanpasbaar en overtuigender toekomstperspectief: de perfecte ambiance, de altijd blauwe lucht en de gelukkige families.

De ruimtebeleving van de maquette

Met de ondergang van de maquette gaat niet alleen een schitterende ambacht maar ook een unieke ruimtebeleving verloren. Je kunt eromheen lopen. Van boven in kijken. Het geheel op afstand aanschouwen. Of inzoomen op een detail. Katsumi Hayakawa benut deze eigenschap ten volste zoals op zijn site is te lezen: “I am presenting a series of works made by trial-and-error thinking about the picture’s composition and structure from different angles.”

  Detail of Floating City © KATSUMI HAYAKAWA

Gelaagde, geometrische papieren sculpturen

Hayakawa bouwt langs een driedimensionaal raster kleine rechthoeken van verschillende hoogtes. Door verschillende lagen op elkaar te plaatsen ontstaan papieren sculpturen. Soms creëert hij binnen deze sculpturen holtes, wat resulteert in een extra complexiteit: ‘void’ versus ‘solid’. Het kleurgebruik is beperkt. Het papier is voorzien van rechte lijnen en technische aantekeningen, wat het gevoel alsof je naar het binnenste van een computer kijkt versterkt.

Geen mensen

Zo aanwezig als mensen zijn in veel renders, zo afwezig zijn ze in de sculpturen van Hayakawa. Ze verkennen de stedelijke dichtheid en symboliseren de eenzaamheid van de mens in de moderne stad. Je kunt ze lezen als stedelijke landschappen of enorme bouwblokken, maar ze werken tevens als een geheel, als een pulserende rangschikking van rechthoeken en volumes.

Alle onderdelen zijn zo zorgvuldig met de hand gemaakt, dat het lijkt alsof een machine aan te pas heeft moeten komen. De ontmenselijking wordt hierdoor versterkt.

 Transcolor Paper, gouche, glue, ink-jet prining, 33 x 25 cm, 2011 © KATSUMI HAYAKAWA

Zelf kijken

Het werk van Hayakawa is aan de ene kant papierkunst en aan de andere kant een perspectieftekening. Een lust voor het oog. De foto’s geven een goede indruk, maar in het echt zijn de architectonische sculpturen veel indrukwekkender. Dan kun je ze – zoals ze zijn bedoeld – vanuit verschillende hoeken bekijken.

Gelukkig is er tijd zat om ze te bezichtigen. Wegens succes is de papierbiënnale verlengd. Nog tot en met 13 januari 2012 zijn de architectonische sculpturen van Hayakawa in Museum Rijswijk te zien.

 Hakomono3, Paper on paper, 56 x 61cm (framed 54 x 69cm), 2010 © KATSUMI HAYAKAWA

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels