blog

Bij de buren (4): stedelijk alpinisme

Architectuur

Ik ben geen klimmer. Ik heb er simpelweg de lichaamsbouw niet voor om mezelf lenig en elegant tegen een steile wand omhoog te jagen. Maar ik zie wel de charme en de romantiek van de klimsport: mensen die zichzelf meten met de elementen tegen een schilderachtig decor.

Bij de buren (4): stedelijk alpinisme

De werkelijkheid is voor de gemiddelde sportklimmer echter een stuk minder poëtisch. Vooral in gebieden die niet zo rijk bedeeld zijn met bergen van enigerlei betekenis is het “schilderachtige decor” meestal een anonieme klimhal op een troosteloos industrieterrein. Voor de gemiddelde Nederlandse klimmer zal dit type hal maar al te bekend zijn. Voor de gemiddelde sportklimmer in Keulen overigens ook. Hoewel het naburige Bergisches Land veelbelovend klinkt en het Siebengebirge relatief dichtbij is, biedt de stad zelf weinig soelaas voor alpinisten en hen-die-aspiraties-in-deze-richting-hebben. Uiteraard zijn er enkele klim- en boulderhallen, maar ik kan me voorstellen dat het prettiger is in de buitenlucht te klimmen, zeker in het aangename lenteweer.

Een infrastructurele klimmuur

De Sectie Rheinland-Köln van de Duitse Alpinistenvereniging heeft zich daarom de stedelijke ruimte toegeëigend. In navolging van sporten als skateboarden, parcours en streetgolf klimmen zij op stukken stad die eigenlijk voor andere doelen bedacht zijn. De meest in het oog springende klimgelegenheid in het centrum van Keulen is de Hohenzollernbrücke. Aan de rechter Rijnzijde, waar de van het noorden komende treinen de Rijn oversteken richting het station, is de zuidpijler ingericht als klimmuur. Hoewel de wanden onder het ruiterstandbeeld van Friedrich Wilhelm IV. von Preußen uitzonderlijk hoog noch groot is, zijn er hier circa zeventig routes te vinden, variërend in moeilijkheidsgraad van III+ tot VIII-. Er zijn verschillende haken ter bevestiging van touwen aan de top van de wand aangebracht, zodat er niet veel meer dan een karabijnhaak en een touw nodig is om de stedelijke hoogte te bedwingen.

Bureaucratische vrijheid

Het lijkt mij dat het klimmen op een dergelijke wand een veel groter gevoel van vrijheid geeft dan een klimmuur in een van de vele hallen die Keulen rijk is. Hoewel het stedelijke klimmen niets te maken heeft met de romantiek van Caspar David Friedrich, die vaak geassocieerd wordt met het Duitse alpinisme, heeft het bedwingen van een spoorwegbrug over de rivier, geflankeerd door een stadssilhouet met ondergaande zon een uitstraling die zelfs in doorgewinterde niet-klimmers een voorzichtige Sehnsucht naar het klimmen opwekt.

Het bordje dat potentiële klimmers op deze bijzondere klimmuur wijst, verstoort deze idylle echter ruw. Klimmers worden geïnstrueerd om de wand tussen november en februari niet te beklimmen. En daarnaast moeten klimmers die niet aangesloten zijn bij de lokale vereniging zich officiëel inschrijven op een lijst, die bij het departement van de Sectie Rheinland Köln van de Duitse Alpinistenbond in de Clemensstrasse 5 (aan de andere zijde van de Rijn, in de buurt van de Neumarkt) beschikbaar is.

De stedelijke ruimte kan een speeltuin zijn in Keulen, maar alleen als je vooraf de juiste bureaucratische procedures doorloopt…

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels