blog

De waarde van stedebouw

Architectuur

De tijd van grote plannen is voorbij. Daarmee wordt de strakke Ruimtelijke Ordening bedoeld die Nederland in het verleden hanteerde en die haar wereldfaam verschafte. Het huidige kabinet laat het indelen en het bebouwen van stad en land over aan provincies.

De waarde van stedebouw

 

 

 

 

In NRC Handelsblad van afgelopen vrijdag zegt Minister Schultz van Infrastructuur & Milieu dat ze de provincies de vrijheid geeft om te bouwen wat ze willen. “Ik vertrouw dat ze dat goed kunnen. Ze kennen de regionale en lokale omstandigheden.” Een gesprek met collega Bleker ligt misschien voor hand. Want deze verklaart diezelfde dag dat provincies zich in tijden van bezuinigingen beter niet met natuurbehoud bezighouden.

Het kabinet bezuinigt en de natuur loopt achteruit, stelt diezelfde avond presentator Jan Tromp van Uitgesproken Vara. Aan het woord komen de voormalige ministers Winsemius en Veerman, politici die nu bij voorkeur als mastodonten worden weggezet. Verbindingen tussen natuurgebieden, ook wel ecologische hoofdinfrastructuur genoemd, staan vanwege de bezuinigingen op het spel. Een gemiste kans, aldus Winsemius. Hij wil dan ook voor de Statenverkiezingen van 2 maart aanstaande een oproep in de krant plaatsen: “Als je om natuur geeft stem dan niet op de partijen die nu in het kabinet zitten”. Veerman stemt daarmee in. Hij vindt de huidige verdeel en heerspolitiek tussen landbouw en natuur buitengewoon onverstandig.

Diezelfde dag viel bij mij ook de nieuwe Huig in de bus, het blad van de Rotterdamse Academie van Bouwkunst. Hierin ook een verslag van de door het Stimuleringsfonds Architectuur gefinancierde expert meetings over de stand van de stedebouw. Wat daarbij opvalt, is de gepaste afstand die de deelnemers aan deze bijeenkomsten aanhouden tegenover de realiteit. Ook de conclusies brengen niet veel helderheid. Zo zou “de gevoeligheid voor de gelaagde complexiteit voor onze dagelijkse stedelijke realiteit [moeten] worden gestimuleerd.”

Van het gesprek zoals dat in Huig wordt weergegeven, gaat iets rustgevends uit: stedebouw is nodig. De manier echter waarop op dit moment wordt omgesprongen met natuur en landbouw, maakt duidelijk dat politiek en samenleving zich daar weinig gelegen aan laten liggen en stedebouw hooguit als een luxe zien waar je net zo goed zonder kunt. In het aanzwellende debat welke investeringen in publieke voorzieningen nodig zijn, speelt stedebouw geen enkele rol. Wil stedebouw weer echt nodig worden, dan zal ze uit haar schulp moeten kruipen en haar toegevoegde waarde moeten verduidelijken. Waar kan ze dit beter dan in de hierboven aangeroerde kwestie van de ecologische hoofdinfrastructuur?

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels