blog

From Russia with Love

Architectuur

Onlangs zijn we ons onderzoek begonnen naar de bestaande panden van de constructivistische architectuur die in de periode 20-50 van de vorige eeuw in Rusland zijn gebouwd. Door middel van workshops en uitwisseling willen we de waarde van deze panden bepalen en onderzoeken hoe ze kunnen worden behouden en hoe ze stedelijke gebieden een nieuwe impuls en kwaliteit kunnen geven.

Half september zijn we afgereisd om er achter te komen hoe de Russen omgaan met deze bestaande panden en hoe dat zich verhoudt tot Nederland waar herbestemming van modernistische architectuur al verder is gevorderd, zoals in steden als Rotterdam (Van Nelle, Schiecentrale) en Eindhoven (Strijp_S , De Witte Dame). In Ekatrinenburg deden we onze eerste workshops, als start van een intensief proces van uitwisseling dat later dit jaar zijn beslag zal krijgen.

12 september en 13 september  2011

Eindelijk is het zover, bepakt en vol met goede intenties start de reis met studio Tweelink en Cees Donkers. Het is voor ons de eerste keer dat wij voet zetten in Rusland.
Na aankomst in Ekatrinenburg doen we een korte powernap. Verfrist begeven we ons aan het einde van de middag naar de Ural University om een lezing te geven over Nederlandse architectuur en de creatieve industrie in Eindhoven. Het thema is herbestemming van bestaande gebouwen. Onze inzending voor de Piraeus toren in Athene valt goed bij de Russische studenten. De lezing vormt een introductie tot de workshops die we hier de komende dagen zullen houden.

Een opvallend cultureel verschil tussen Rusland en Nederland is dat design nog niet volledig is ingebed als begrip en betekenis. De studenten denken dat architectuur los staat van design. Door een aantal historische voorbeelden aan te halen van bekende architecten zien zij wel een verband tussen de intrinsieke kwaliteiten van architectuur en het snellere en veranderbare design. Het is bijzonder voor ons om te zien dat architectuur in Rusland als de moeder van kunsten wordt gezien terwijl wij dit in Nederland steeds minder als zodanig wordt ervaren.

 

14 september

Als echte architectuur- en designtoeristen krijgen wij een sightseeing tour in Ekatrinenburg, een stad met circa 1.3 miljoen inwoners en groter in oppervlakte dan Amsterdam. Wij blijven ons verbazen over de grote hoeveelheid aan constructivistische en functionalistische gebouwen die zijn behouden. Het is voor ons een bijzondere ervaring om de moderne architectuur uit de 20, 30 en 40er jaren gecombineerd te zien met het heroïsme van moedertje Rusland. Je voelt en ziet dat de patriottische heldendaden uit WO II nog overal zichtbaar zijn. Het ene monument na het andere staat is prominent aanwezig op de pleinen en wordt met het nodige respect gekoesterd.

 

Met deze culture injectie beginnen wij aan ons eerste avondworkshop om 18.00 uur. Het doel van de workshop is om aan de hand van een aantal thema’s een eerste verkenning te maken van de mogelijkheden van het traject voor het onderzoeksproject.

De studenten en afgestudeerde architecten, kunstenaars en curatoren staan te popelen om te starten. Een dag van te voren is een korte introductie gegeven van de drie thema’s:
1) Pearl of Ekatrinenburg, de watertoren als fysiek icoon en sieraad van de stad.

 

2) History is sexy, dit betreft het dichten van de generatiekloof. Omschrijven van de geschiedenis van Ekatrinenburg door middel van verleidelijke onderzoeksthema’s over herbestemming die nog in de andere workshops een vervolg zal krijgen.

 

3) DDD, Dream, Dare, Do, hiermee wordt het realiseren van dromen bedoeld. De insteek van dit thema is de uitdaging om de deelnemers om out of the box te stimuleren bij de herbestemmings opgaves van Ekatrinenburg.

 

Start van de workshop om 18.00 uur. De grootste groep wordt gevormd door History is sexy; wat op zich niet vreemd is omdat hierin de historische lading van Ekatrinenburg wordt onderzocht. De deelnemers aan de workshop worstelen met allerlei vragen die wij niet beantwoorden maar verder aanscherpen om tot een aantal voorstellen te komen. Wij hebben onderling afgesproken om geen mentor in de workshop te zijn maar als katalysator te fungeren. Dit is nogal ongebruikelijk voor de Russen omdat zij eerder gewend waren dat hen in meer hiërarchische zin wordt verteld wat te doen in een workshop.

 

15 september

Zonnig ochtendgloren. Wij worden meegenomen door Ekatrinenburg door de hoofdeditor van TATLIN, een gerenommeerde architectuuruitgeverij in Rusland met onder andere een vestiging in Moskou, en we sluiten vervolgens af op de redactie. Het voornemen is te komen tot een nadere uitwerking van ons onderzoekproject samen met TATLIN. Dit zal zijn weerslag krijgen in een manifestatie in november 2011 te Ekatrinenburg. Vol met inspiraties starten wij onze avondworkshop in de Ural Universiteit. De deelnemers aan de workshop presenteren aanvankelijk met de nodige schroom de eerste voorstellen. Wij zijn onder de indruk van de presentaties en nemen ons voor geen waardeoordeel uit te spreken maar het geheel te laten bezinken en in de tweede week van oktober met een aantal reacties te komen voor nadere uitwerking.

 

Als afsluiting op de avond wordt nog feestelijk geproost met onze Russische vrienden en we kijken uit naar het vervolgtraject dat zal worden afgerond in een eindmanifestatie in Nederland in 2013. Het jaar waarin het 400-jarig bestaan van de vriendschappelijke banden tussen Nederland en Rusland zal worden gevierd.

We will back in march 2012 …

UArchitects,
Misak Terzibasiyan en Emile van Vugt

Het onderzoeksproject in Ekatrinenburg is mede mogelijk gemaakt door de Nederlandse Ambassade te Moskou en de gemeente Eindhoven. Het project loopt tot en met 2013. Het geheel is onder de titel NERU Citylab terug te vinden op de gelijknamige pagina op Facebook.

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels