blog

Alsof je op een camping woont

Architectuur

Ineens stond ik middenin Spangen in een binnentuin met een paar jonge fruitbomen, een zandbak en een verdwaalde step. Deze verborgen tuin in wording maakt onderdeel uit van het project ‘De Nieuwe Buren’ van Woonstad Rotterdam. Afgekeken van het naastgelegen Wallisblok, waar het initiatief voor een groot deel bij de bewoners zelf lag, heeft de stadscorporatie een vergelijkbaar, kleinschaliger project opgetuigd.

<object width=”610″ height=”340″><param name=”movie” value=”http://www.youtube.com/v/PeXR_V6hTKQ?version=3&amp;hl=nl_NL”></param><param name=”allowFullScreen” value=”true”></param><param name=”allowscriptaccess” value=”always”></param><embed src=”http://www.youtube.com/v/PeXR_V6hTKQ?version=3&amp;hl=nl_NL” type=”application/x-shockwave-flash” width=”610″ height=”340″ allowscriptaccess=”always” allowfullscreen=”true”></embed></object>

Alsof je op een camping woont

Interessant filmpje over de totstandkoming van het Wallisblok, dat eigenlijk ‘De Dichterlijke Vrijheid’ heet.

Op zoek naar groen

Het was puur toeval dat ik terechtkwam in de binnentuin van De Nieuwe Buren. Deze groeiende groene oase was een van de hotspots tijdens De Groene Loper die op 24 september in Rotterdam was uitgezet. Omdat ik nogal eens klaag over het gebrek aan groen in deze – in mijn ogen stenige en grijze – stad (zie blog ‘Op zoek naar Groen’) deed ik mee aan deze groene ontdekkingstocht. Maar al te graag liet ik me van het tegendeel overtuigen.


Het kaartje van de slenterroute door Delfshaven. De route is uitgezet voor wandelaars, maar met de fiets is hij ook goed – en vooral sneller – te doen.

Delfshaven

De route was een ware ontdekkingstocht, want veel groen is verborgen, zo ondervond ik op mijn slenterroute door Delfshaven (twee andere gingen door Zevenkamp/Ommoord en Overschie). Achter gevels, muren en hekken liggen de mooiste tuinen verscholen en braakliggende terreinen in de rafels van de stad – waar ik vaak aan voorbij ga – zijn omgetoverd tot kleine parken. Eerlijk is eerlijk, De Groene Loper heeft bewezen dat Rotterdam veel groener is dan ik dacht! (Zie de galerij onderaan de blog voor een beeldverhaal van alle groene plekken die ik tegenkwam.)


De Schat van Schoonderloo (nr. 53) is een schitterende tuin aan de Graaf Florrisstraat op de plek waar ooit een kerk stond. De gemeente wilde het terrein aanvankelijk ontwikkelen voor woningbouw, maar omwonenden hebben dat kunnen voorkomen.

Bottum-up groen

Intrigerend is dat veel hotspots zijn ontstaan op initiatief van betrokken omwonenden, al dan niet met hulp van de gemeente of een instantie. Ze zorgen voor meer groen in de stad, wat leidt tot een gezondere en prettigere woonomgeving, en dragen bij aan de sociale samenhang in een buurt. Iedereen komt toch even kijken wat er aan de hand is en draagt op zijn manier een steentje bij. Deze gemeenschapszin is alleen lastig te plannen, waardoor er vaak geen aandacht voor is.

De Tuin aan de Maas bevindt zich op de Müllerpier en is geïnitieerd door omwonenden.

De Nieuwe Buren

De bewoners van het project ‘De Nieuwe Buren’ kunnen echter niet om elkaar heen. In plaats van dat ze allemaal een eigen tuintje omheind met GAMMA-schuttingen hebben, grenst hun tuindeur aan een klein terras dat via een trappetje uitkomt op de gezamenlijke binnenplaats. Eenmaal in de zon op het terras, terwijl je kinderen rondrennen op de binnenplaats, maak je vanzelf deel uit van een gemeenschap. De buurman zit immers als het ware bij je aan tafel.

Tijdens de renovatie van het bouwblok zijn de bestaande bomen gekapt en struiken weggehaald om plaats te maken voor bestrating. De omwonenden hebben echter een echte tuin voor ogen. Op eigen initiatief is een ontwerp gemaakt dat nu stapje voor stapje wordt uitgevoerd, gezien de kosten die ermee gemoeid zijn. Het feit dat dit plan de winnaar is van de eerste Groen Doel verkiezing, helpt hierbij.


De binnentuin van ‘De Nieuwe Buren’ (nr.43).

Campinggevoel

Een van de bewoners van ‘De Nieuwe Buren’ vertelde mij dat hij wel even moest wennen aan het campinggevoel dat er volgens hem heerst – de stadscorporatie noemde dit in haar campagne voor het project ‘Dorps Wonen’. En inderdaad, de binnentuin heeft wel wat weg van de sociale controle op het tentenveldje: zodra je buiten komt, kijken de buren je nieuwsgierig aan. Met als groot verschil dat je niet om de zoveel dagen andere buren hebt, zoals op een camping het geval is.

Maar in een grote stad als Rotterdam waar veel mensen niet eens weten wie er naast hun woont, is dit eigenlijk van onschatbare waarde: “Wanneer je even weg moet voor een boodschap is er altijd wel iemand die op je kinderen kan letten.”

Ik eindigde mijn ontdekkingstocht op het Strandpark Coolhaven (nr. 52).

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels