blog

Architectuur als water

Architectuur

Als iets is geweest wat afgelopen jaar een onuitwisbare indruk heeft gemaakt, is dat zeker het project van Junya Ishigami geweest op de Architectuur Biënnale van Venetië.

Architectuur als water

 

 

 

 

Deze was te zien op de tentoonstelling ‘People Meet in Architecture‘ die was ingericht door Kazuyo Sejima van SANAA. Centrale stelling: architectuur moet niet een bepaald gebruik voorschrijven, maar dient de ruimte zo vorm te geven dat mensen daar op een vrije manier gebruik van kunnen maken en haar kunnen toe-eigenen.

In zijn installatie, getiteld Architecture as air: Study for château la coste, probeert Ishigami de grenzen tussen structuur en ruimte op te heffen. Daartoe maakte hij in een zaal van de Arsenale een constructie van 14x4x4 meter met behulp van zulke slanke kolommen dat deze bijna niet zichtbaar waren. Het idee was dat deze delicate constructie zou opgaan in de ruimte en een soort vervaagde indruk zou achterlaten. Architectuur zou op dat moment niet meer zijn op te vatten als een grote superstructuur, maar als een aggregaat van kleine dingen. Een boeiend experiment, dat echter op de dag van de opening al mislukte toen een zwarte kat in de installatie sprong.

 Blog Architectuur als water

Waarom maakte dit dan toch zo’n indruk? Misschien komt dit wel omdat de wereld in een zo ongelooflijk tempo aan het veranderen is. Bij het kerstdiner sprak ik met een vriend over de Salone dit jaar in Milaan. Ik was er enig moment vast van overtuigd dat ik door de aswolk daar vorig jaar niet was geweest. Ook is het steeds moeilijker om in de wirwar van motieven, waarden en idealen aan te geven welke weg bijvoorbeeld de meeste kans op succes biedt. Al sinds de jaren zeventig, ruim vijftien jaar voordat de computer zijn intrede deed op het werk en in het huishouden, wordt geklaagd over informatieoverlast. En konden stedebouwkundigen in de vorige eeuw nog met enige zekerheid plannen maken voor de uitbreiding van de steden en deze vast leggen in hemelbestormende visies, tegenwoordig is stedebouw een onderafdeling geworden van de meteorologie. Helemaal zeker weten doe je het nooit meer.

In de architectuur gaat de veranderingen echter in een veel trager tempo.

Ishigami verdedigt als het ware deze traagheid van architectuur. Volgens hem bezit architectuur een aangeboren zuiverheid. Terwijl de waarden veranderen, kan van de architectuur nog altijd gebruik worden gemaakt. Terwijl programma’s aan fluctuaties onderhevig zijn, blijft de ruimte tot op zekere hoogte zijn zuiverheid behouden.

Blog Architectuur als water 

Ishigami doelt daarmee niet op de monumentale waarde van architectuur, maar eerder op iets wat ongrijpbaar is. De zuiverheid waarover hij het heeft, vergelijkt hij met water dat je met alles kunt mengen. En met de lucht die ons omgeeft. Eigenlijk zegt Ishigami hiermee dat architectuur de basis vormt van de gebouwde omgeving. Een gedachte die veel aandacht verdient. En voldoende programma voor de architectuur in de komende jaren lijkt te bieden.

Overige categorieën

Beste tentoonstelling 2010 Installatie ‘Vacant NL, where architecture meets ideas’, gemaakt door Rietveld landscape voor het NAI in Venetië, een bewijs te meer dat Ole Bouman vooral zou moeten doen waar hij goed in is, namelijk boeiende tentoonstellingen samenstellen.

 Nederlands paviljoen Nederlands paviljoen in Venetië. Foto Rob ’t Hart

Beste opdrachtgever 2010 Huub Smeets nam dit jaar afscheid als CEO van Vesteda en leverde op de valreep de New Orleans in Rotterdam op (architect Álvaro Siza)

Beste boek 2010 John Thackara’s boek ‘Plan B’ verscheen eindelijk in Nederlandse vertaling bij de SUN

Terechtste prijs Pritzker Prize voor SANAA, het Japanse bureau van Kazuyo Sejima en Ryue Nishizawa

Blog Architectuur als water Bibliotheek in Almere door Meyer en Van Schooten. Foto Jeroen Musch

Spannendste fotoserie Ex aequo Iwan Baans opnamen van de installatie Pole Dance die So-Il voor PSOne in NYC maakte en Jeroen Musch’s fotoserie van de Bibliotheek in Almere door Meyer en Van Schooten

Super Dutch Award Bjarke Ingels, voor zijn paviljoen op de Expo in Sjanghai, zijn vuistdikke monografie in de vorm van een stripverhaal en (vooral) de drie letters van zijn bureaunaam (BIG).

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels