blog

Gestrekt erin

Architectuur

Het wereldkampioenschap voetballen is afgelopen en we zijn tweede geworden.
Ik heb eerlijk gezegd nauwelijks naar een wedstrijd gekeken. Ik kan erg slecht tegen de spanning van een wedstrijd en zeker als er verloren is, vind ik het zonde van de tijd. Dit WK speelde ook mee dat er geen mooi Nederlands voetbal op de mat werd gelegd maar effectief voetbal. We zijn weliswaar tweede geworden, maar in de internationale pers zijn we behoorlijk afgedroogd
en alle zorgvuldig opgebouwde goodwill is te paard vertrokken, waarbij de gestrekte overtreding van Nigel de Jong breeduit is gemeten.Toch zou de architectenbranche er wellicht iets van kunnen leren en dat geldt wat mij betreft zeker voor de BNA.

Gestrekt erin

De situatie is als volgt. Eind 2008 werkten er ongeveer 15.000 mensen op architectenbureaus, de portefeuilles waren goed gevuld en er heerste ook het idee dat de professionaliseringsagenda ten opzichte van de andere bouwpartners eindelijk eens ter hand kon worden genomen. De toegevoegde waarde, zoals dat in de economie en markt zo mooi wordt genoemd, van architecten was nog steeds sterk ondergewaardeerd. Dit vertaalde zich bij de bureaus in concurrentie met onder andere opdrachtgevende ontwikkelaars, in het steeds moeilijker krijgen van goede mensen, geen middelen om op te leiden en noem maar op.

Internationaal aanzien

De internationale beeldvorming over Nederlandse architecten staat hiermee in schril contrast. We kunnen ons voorstaan op wereldwijde waardering. Veel mensen komen nu naar Nederland om geweldige projecten te bewonderen: van Vinex tot theaterzaal, van nieuwe landinvullingen tot wonen op water, van landschap tot stedelijke verdichting, enzovoorts. Kortom reden genoeg om deze traditie van kwaliteit ook op z’n waarde te schatten. Bouwend en wonend Nederland vaart er wel bij.

Slachting

De huidige situatie is dat er eind 2010 waarschijnlijk nog maar 6.000 mensen werkzaam zijn op de bureaus. Er heeft een kleine stille slachting plaatsgevonden. Toen vorige week DSM aankondigde dat Organon in Oss zou worden gesloten, wat het einde van 2.000 arbeidsplaatsen en kennis zou betekenen, stonden alle partijen en kranten klaar. Met het vertrek van deze industrie zou voor altijd de kennis uit Nederland verdwijnen. Een stevige propaganda kwam op gang en deze zal vast met staatssteun leiden tot behoud. Gelukkig maar, want het is waanzinnig lastig om een kennisindustrie te bouwen.

Onvermogen tot lobbyen

Hoe komt het nou dat wij architecten niet in staat zijn gebleken om ook zo’n lobby te mobiliseren en ruchtbaarheid te geven aan de situatie. Een belangrijke oorzaak ligt eigenlijk voor de hand; Het zijn allemaal kleine bureaus en wij zijn het allemaal allang gewend om dit soort klappen op te vangen. Daarnaast speelt de onderwaardering van ons aandeel in de bouw een belangrijke rol. Velen zullen wellicht denken: “we kunnen het wel zonder die eigengereide club”of “kunnen we eindelijk zelf huizen bouwen zonder architectenterreur” of wellicht “ wij bouwers kunnen het wel zonder die geveltjesplakkers, copy-paste klaar”. Wat ook de gedachte is, nu ook de aannemers en anderen in hun gevolg de gevolgen beginnen te merken zal er wellicht weer beweging komen, maar die lobby stevig opgepakt door de voorzitter van bouwend Nederland Eelco Brinkman, zal zich echt niet zo bezig houden met de architecten en ontwerpend Nederland. En de architecten zelf, onder “aanvoering” (nog niet zoveel van gemerkt overigens) van de BNA denken alweer na over mooie en kwalitatief hoogwaardige architectuur, stilistisch en alles behandelend met de beleefde egards die de branche eigen zijn.

Beste BNA, volgens mij is het tijd voor een effectievere aanpak: “gewoon
gestrekt erin”!

Jurriaan van Stigt – LEVS architecten juli 2010

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels