artikel

Architectuurjaar in beeld: Duccio Malagamba

Architectuur

de Architect vroeg haar fotografen om het beste beeld van het afgelopen architectuurjaar aan te te leveren. Deze foto van het Caixaforum Cultural Centre in Sevilla door Guillermo Vazquez-Consuegra vindt Duccio Malagamba de mooiste. Hieronder licht hij toe waarom.

Uit de vele foto’s die ik afgelopen jaar heb gemaakt selecteerde ik twee interieurbeelden van het Caixaforum Cultural Centre in Sevilla door Guillermo Vazquez-Consuegra. Ik koos deze twee omdat ze elkaar aanvullen omdat ze elk een van de twee hoofdtaken van architectuurfotografie belichamen: intrigreren en onthullen. Als ik een beeld samenstel zoek ik altijd naar een balans tussen verrassen en uitleggen.

Het geeft voldoening om de aandacht te trekken met spectaculaire beelden die de fantasie van de kijker stimuleren maar het is ook een taak van architectuurfotografie om te proberen een ruimte te beschrijven op syncretische en analytische wijze. In dat opzicht vind ik beide foto’s geslaagd.

Het donkere beeld dat genomen is onder het falling stars skylight brengt de magische sfeer over die hangt in het atrium van jet Caixaforum in Sevilla. Het is meer bedoeld om te fascineren dan te beschrijven, toch is de complexiteit van de ruimte volledig herkenbaar en kun je dankzij de mensen gemakkelijk voorstellen het deze werkt.

Caixaforum Cultuurcentrum in door Sevilla Guillermo Vazquez Consuegra, beeld Ducio Malagamba

Caixaforum Cultuurcentrum in door Sevilla Guillermo Vazquez Consuegra, beeld Duccio Malagamba

Het tweede beeld daarentegen is voornamelijk beschrijvend en helpt de kijken effectief te begrijpen hoe de twee lagen van de interventie zijn verbonden. Het toont ook hoe daglicht het gebouw doordringt hoe de relatie met buiten is, wat bij een verdiept volume erg belangrijk is. Toch zijn de lichtcondities en de framing en compositie slim uitgebalanceerd om het op zich grote esthetische waarde te geven.

In een tijd waarin het lijkt dat niemand meer professionele architectuurfotografie nodig heeft, geloof ik dat de enige manier om onszelf te verdedigen tegen de stortvloed aan snapshots van telefoon is om te concentreren op licht, compositie en de tijdrovende analyse van het beste camerastandpunt. Deze twee beelden zijn niet uitzonderlijk, maar reflecteren mijn toewijding aan architectuurfotografie die helpt om ruimten te begrijpen en tegelijkertijd uitnodigt ze te bezoeken.


Among many images I have taken this past year I selected these two interiors of the ‘Caixaforum’ Cultural Centre in Seville by Guillermo Vazquez-Consuegra. I have chosen them for complementary reasons as each of them embodies for me one of the two main tasks of architectural photography: to intrigue and to reveal. In fact, when conceiving a picture I am always looking for a balance between surprise and explanation.

It is very rewarding to catch the attention with spectacular images that lighten the fantasy of the viewer, but it is also a commitment of architectural photography to try to describe a space in a syncretic and analytic way. In this sense I believe that both images are successful.

The dark picture that has been taken under the falling stars skylight is able to transmit the magical atmosphere that embeds the atrium space of the ‘Caixaforum’ Seville. It is intended to fascinate more than describe, nevertheless the complexity of the space is fully recognizable and thanks to the people on site, you can easily imagine how it works.

The second image, on the contrary, is primarily descriptive and effectively helps the observer to understand the way the different layers of the intervention are connected. It also shows how the natural light penetrates the building and its relationship with the exterior space, something very important in a half-buried volume. Nevertheless the lightning conditions, as well as the framing and the composition, are very cleverly balanced in order to provide the image with an aesthetical value that is worth by itself.

In a moment when it seems that nobody needs professional architectural photography anymore, I believe that the only way to defend ourselves from the flooding of mobile telephones’ snapshots is to concentrate on light, composition and time consuming analysis of the best point of view.  These two images are not at all exceptional, but reflect my commitment for an architectural photography that helps to understand spaces and, at the same time, invites to visit them.

Reageer op dit artikel