artikel

Architectuurjaar in beeld: Jan Bitter

Architectuur

de Architect vroeg haar fotografen om het beste beeld van het afgelopen architectuurjaar aan te leveren. Deze foto van de transformatie van de Antwerp Tower door Wiel Arets Architects vindt Jan Bitter de mooiste. Hieronder licht hij toe waarom.

Toen ik werd gevraagd naar mijn favoriete foto van afgelopen jaar en op welke manieren deze verbeeldt op welke manier ik naar architectuur kijk, schoot een foto door mijn hoofd die ik in September in Antwerpen schoot.

Ik kreeg de opdracht om de voortgang te documenteren van de Antwerp Tower, een herontwikkeling van een iconische jaren 70-kantoortoren tot woontoren door Wiel Arets Architects. In september maakte de Belgische kunstenaar Gert Adrieanssens van de start van de sloop van de voormalige gevel een grootschalig eerbetoon aan Gordon Matta Clark’s werk.

Op een bepaalde manier analoog aan dit kunstwerk, toont de foto die ik uitkoos slechts een doorschemering van de architectuur in plaats van een representatie. Het gebouw is niet het meest opvallende onderdeel van de foto, maar tegelijkertijd wel de meest cruciale.

Ik denk dat er meer vrijheid is in architectonische stijlen dan ooit tevoren. Alles lijkt toegestaan en mogelijk en dit wordt ook in de architectuurfotografie weerspiegelt. Architectuurfotografie bevrijdt zich van de klassieke, smetvrije representatie van gebouwen onder perfecte lichtcondities; het speelt met het gebouw en alles dat daaromheen gebeurt.


When asked to pick my favorite photo of last year and in what way it communicates how I see architecture today, an image I took in Antwerp last September crossed my mind.

I was commissioned to document the forthcoming of Antwerp Tower – a refurbishment and conversion project of an iconic 1970s office high rise into a residential tower by Wiel Arets Architects: In September, Belgian artist Gert Adrieanssens turned the start of the demolition of its former facade into a temporary, large scale hommage to Gordon Matta Clark’s work.

Somehow analogously to this artwork, the image I chose only hints at the architecture itself instead of representing it. The building is not the most obvious element of the image, but at the same its most crucial part.

I think there is much more freedom in architecture styles than ever before. Everything seems to be allowed and possible, and this is reflected in architectural photography as well. Architectural photography is freeing itself from the classical and spotless representation of buildings in perfect light conditions, to play with the building and with everything that happens around it.

Reageer op dit artikel